Home
       Wie zijn wij
       Wie is waar
       Activiteiten
       Geregistreerde bezoekers
       C.O.M. nieuws
          2008 - C.O.M. Hasselt
          2009 - C.O.M. Piacenza
          2010 - C.O.M. Matosinhos
          2011 - C.O.M. Tours
          2012 - C.O.M. Almeria
          2013 - C.O.M - Hasselt
       Enquête

Artikelen
       Nomenclatuur

Standaarden

Foto's
       Kleurkanaries

Weblogs

Forum

Te koop

Links
       Plaats link naar Ornivaria

Support
       Veel gestelde vragen
       Contact

GO
Aanmelden
Nieuwtjes
Heb je ook een website, dan zouden we het op prijs stellen indien je ook een link wilt plaatsen naar onze website. Dit kun je heel eenvoudig en je hebt bovendien de keuze uit een aantal logo's. Raadpleeg daarom onze pagina: 'Link naar ornivaria'
Zoek in blog
Home • Hier bent u:  Weblogs  
Bekijk blog Minimaliseren
dec 8

Geplaatst door: Gilbert Vanden Borre
maandag 8 december 2008 13:05

Als liefhebbers – die cultuurvogels houden, fokken en tentoonstellen – beleven wij zeer dikwijls aangename ogenblikken bij het beoefenen van onze mooie hobby. Maar soms zijn we ook bedroefd: het gaat niet altijd zoals we het wensen; of zoals vandaag, omdat iemand die zo veel voor onze hobby heeft betekent, van ons is heengegaan. Mijn goede vriend en leermeester Martin Raeymaekers is niet meer. Op maandag 1 december heeft hij ons verlaten. Ik ben dan ook een bevoorrecht iemand, om heel in het kort, even te zeggen wat Martin voor onze liefhebberij heeft betekend.
Martin Raeymaekers is zonder meer een begrip in de Belgische Ornithologische wereld. Het begon al in 1951 meer dan 50 jaar geleden. Aangestoken door de ornithologische microbe volgde hij toen verscheidene weken een bijzondere cursus over ornithologie en erfelijkheidsleer. De kennis van de wetten van Mendel doorgronden en toepassen op de kanariekweek was dan ook een ongelofelijke uitdaging. En de tijd was er rijp voor. Talrijke mutaties werden geboren. Zo waren er al wel enkele witte kanaries maar niet zoveel en bovendien was er nu ook de mogelijkheid om in Engeland witte kanaries aan te schaffen die geen enkel geel pennetje meer lieten zien. De isabel kanarie ontstond waardoor er in enkele jaren tijd vier verschillende kleuren werden gefokt. In de nest kon men zo al zien of de jongen mannetjes of popjes waren. Een echte openbaring. Toen bleek dat de kruising met de kapoetsensijs van Venezuela ook nog vruchtbaar was, bleek het onmogelijke plots haalbaar: rode kanaries kweken en dimorfe kenmerken van pop en man vastleggen en versterken tot twee verschillende ideaalbeelden.
In 1951 werd Martin Nationaal keurder van kleurkanaries en postuurkanaries en een paar jaar later van hybriden. Het duurde dan ook niet lang of hij werd door de Koninklijke Ornithologische Bond van België voorgedragen als Internationaal keurder. Dit bleef hij maar liefst vijftig jaar lang. Voor deze prestatie werd hij in 2002 door de Koninklijke Algemene Ornithologische Bond van België op een passende wijze gevierd en kreeg hij de titel van erekeurder.
Aanvullend wil ik u niet onthouden dat zijn verdienste op ornithologisch vlak ook vroeger reeds zowel in België als in Frankrijk werd erkend.
Op 15 april 1977 werd hem door de heer Lavers, toenmalig minister van Landbouw, ‘het bijzonder landbouwereteken 1ste klas’ toegekend wegens zijn verdienste als jurylid aan tentoonstellingen en prijskampen.
Op 31 maart 1982 kreeg hij van de secretaris-generaal van de Franse Ornithologische Bond ‘La medaille d’Or du mérite en dévouement Français’.
Op 22 april 1983 kreeg hij het diploma ‘Grand Prix humanitaire de France’ voor zijn diensten die hij op ornithologisch vlak heeft gepresteerd.
Heel wat jaren nam hij ook het voorzitterschap waar van de Nationale keurders, van het Nationaal en Internationaal kleurkanariecomité. Hij schreef en herschreef de Nationale standaard van zovele kleurslagen. Hij schreef mee aan de eerste Internationale standaard en op geregelde tijdstippen gaf hij heel wat suggesties tot bijsturing. Steeds met de bekommernis dat hetgeen werd neergeschreven ook door de liefhebber kon worden gefokt. Jarenlang heeft hij jonge keurders opgeleid en geëxamineerd. Martin is één van de weinige ornithologen die in zijn leven gans de evolutie van de mutaties heeft meegemaakt in het bijzonder deze van de kleurkanaries maar eveneens deze van onze Europese fauna en exoten. Zovele kleurslagen kennen, herkennen en beoordelen, voorwaar geen sinecure zeker als men weet dat er vandaag in de kanaries maar liefst 500 erkende kleurslagen zijn.
Martin Raeymaekers is ook medestichter van Avivaria Merchtem. Hij werd voorzitter op 25 november 1958. Hij bleef dit maar liefst vijfentwintig jaar tot ongeveer 25 november 1983. Daarna werd hij erevoorzitter. Samen met de secretarissen die hij versleten heeft bereidde hij de vergaderingen tot in de puntjes voor. En opmerkzaam was hij. Elk detail dat in aanmerking kwam om de volgende keer beter te doen had hij opgemerkt. Talrijke suggesties tot bijsturing hebben er dan ook toe geleid dat zijn opvolgers een schat aan deskundigheid en ervaring konden overerven.
Martin was geen grote kweker. Tenminste dat heeft men op de tentoonstellingen niet kunnen merken. Maar weinig liefhebbers weten dat hij bijna alleen voor zichzelf prachtexemplaren kweekte in een hoekje in zijn tuin. Als gerenommeerd keurder wou hij steeds opnieuw aan de lijve ondervinden hoe moeilijk het was bepaalde kleurslagen te fokken. Dit sterkte hem ook in zijn overtuiging dat je als keurder eerst de positieve kenmerken in elke vogel moest ontdekken. Een boodschap die hij aan elke beginnende keurder probeerde mee te geven.
Aan de familie bied ik in naam van alle ornithologische vrienden mijn innige deelneming aan.
Het ga je goed Martin, dank voor je bijdrage aan de ornithologische wetenschap. Bij het beoefenen van onze hobby zullen we nog heel dikwijls aan je terugdenken.
Gilbert Vanden Borre

Tags:
 
HomeArtikelenStandaardenWeblogsForumTe koopLinks
Hosting en Design :: Stabiton bvba2007 • Hosting en Design © Stabiton bvba Gebruiksovereenkomst | Privacybeleid | 2017-10-24